Toen ik in 1971, afscheid nam van Den Haag en …

 

 

Hoera: … naar Amsterdam

na jaren in den haag te hebben doorgebracht ,

alwaar men sinds vanouds de rust te eren placht ,

waar deugd geschreven staat in iegelijks blazoen

en hulde immer gold het burgerlijk fatsoen ,

ontvlied ik thans de ’s-gravenhaagse dreven ,

teneinde eindelijk mijn wensen lucht te geven

en vestiging te zoeken in het aloud amsterdam ,

waar menig hagenaar reeds vaak ter studie kwam

en zich aldaar veel kennis en vernuft verwierf ,

wijl niets de grote lust tot studie er bedierf .

 

nochtans bergt afscheid menigmaal verdriet

daar steeds de laatste strofe van een lied ,

dat lustig en met blijdschap werd gezonden

met veel ontroering aan de harten is ontsprongen .

 

derhalve zeg ik u mijn dank voor wat u deed ,

voor al uw zorgen , die ik nimmer meer vergeet ,

voor uwe trouw en het vertrouwen dat u schonk

én voor de vreugde die in uw huis immer blonk ,

gelijk een parel steeds waarin ook maar gevat ,

voor de bezitter geldt als allergrootste schat .

 

ik zal in amsterdam alleen mijn wegen gaan ,

wat niet beduidt , dat ik ook echt alleen zal staan ,

want telkens als het daarnaar mocht gaan neigen ,

een onverwacht gevaar mij mocht bedreigen ,

dan zal ik ongetwijfeld u gedachtig zijn:

u , als herinnering , bent als de smaak van wijn:

de fles mag weliswaar geen druppel meer bevatten ,

doch aan de smaak zal ieder in gedachten zich bezatten!

want de herinnering aan u zal in mijn zwartste nachten

behoren tot mijn dierbaarste , meest troostrijke gedachten .

 

ik hoop , dat u nog vaak aan mij terug zult denken ,

dat die gedachte dan aan u veel vreugd’ mag schenken .

en tevens hoop ik , dat u lange tijd zult leven

en dat dit u veel aangenaams zal geven .

 

al schenkt het leven soms meer zuurs dan zoets:

dat het een feest mag zijn !!

ik gun u alle goeds !

 

 

Ik zelf vind dit een mooi gedicht. Ik heb het niet helemaal zelf geschreven, maar samen met een klasgenoot. (zoals Peter Tetteroo samen met Hans van Eijk het beroemde nummer Ma Belle Amie heeft geschreven voor de band Tee Set). Mijn klasgenoot, Ronald Guldemund (Aloysiuscollege Den Haag) , heeft het eerst met vulpen gescheven, en ik naderhand met typemachine. Maar, en dat moet toch even gezegd worden: zonder mij had dit gedicht nooit bestaan. Hulde aan mij.En nu ik dit gedicht weer typ denk ik: Dichten kan ik beter aan anderen overlaten.

Hulde aan Ronald Guldemund!