Ik wil een boek schrijven. Ik moet dus eerst schrijver worden. Een litterare carrière. Eenvoudig is dat niet. Ik heb ooit eens een boekje gekocht. Een boekje waar je kon lezen hoe dat allemaal moet. Titel van dat boekje ben ik kwijt. En niet alleen de titel, maar ook het boekje zelf is kwijt. Het boekje is niet alleen hier kwijt, maar ook daar en elders en verderop. Buren hebben het niet in huis, boekhandel verkoopt het niet, en ook op de Openbare Bibliotheek onvindbaar. Het is dus overal kwijt. Behalve misschien op de vuilnisbelt. Maar de gelukkige vinder ervan moet nog gevonden worden. En wie gaat er nou vinden op een vuilnisbelt.

En bij Tantetje dan? Tussen de porno-bladen, dvd’s etc.: daar geen boekje? Nou, Tantetje leest niet. Behalve dan soms een gebruiksaanwijzing, of ‘ Alleen voor Dames’ op de deur van het Besloten Nachtcafé. Maar bij haar komt niemand aan de deur. Behalve zo nu en dan een WEHKAMP-bezorger met al weer een lading dildo’s, blote-meiden bladen of noem maar op. Verder hoeft Tantetje geen bezoek. Ook vinders zijn niet welkom.

Oh Tantetje toch, waar moet ik heen!

O, Oceaan van pagina’s

O, eindeloze zee

Golven van alinea’s

Trekken me met u mee.

Toe zuig me dan

Zuig me naar benee

Ik heb besloten dichter te worden.